Kwetsbaarheid

Kwetsbaarheid kan ook mooi zijn. Dat zie ik aan mijn ouders die oud zijn en te kampen hebben met gezondheidsklachten. De ene keer overvalt het me en dan weer zie ik ook de mooie kant van kwetsbaarheid. Maar daarvoor moet je soms goed kijken, je kijkt er zo overheen. Het gaat alleen maar om liefde.

Er is een lied van Huub Oosterhuis dat mij steeds weer raakt.

Niemand heeft U ooit gezien.

Liefde is uw naam.

Brood des levens heet die knecht

die uw kind genoemd wordt,

Jezus, kind uit Nazaret.

Liefde, zegt Gij, is te doen.

Werk in ons, dat wij U doen.

Licht ons op, dat wij U zien.

Dat wij leven wat geleefd moet.

Dat wij doen wat moet gedaan:

recht voor ieder mensenkind.

Brood voor ieder kind van mensen.

Vrede en een nieuwe wereld.

En de dood zal niet meer zijn.

(uit: Gij die weet)

Verbinding

Spoorbrug over de Lek bij Schalkwijk.



Steeds gaat het in mijn leven om verhoudingen en verbindingen. Hoe verhoud ik me met mijn ouders die oud zijn, kwetsbaar en ziek. Het voelt soms alsof we aan twee kanten staan. De ene nog volop in het leven, de ander bezig met zijn/haar laatste levensfase. Hoe verbind ik me met die andere kant, zonder helemaal naar de andere kant toe getrokken te worden? Hoe blijf ik mijzelf en laat ik de ander ook in haar/zijn waarde?

Vragen die me steeds meer bezighouden en me soms wakker houden. Maar misschien moet ik het meer gaan zien als een uitdaging om mijzelf te blijven en toch reikend naar die ander te zijn.